رفتن به محتوای اصلی
نَحفَظNahfaz

۸۱. التكوير

۲۹ آیت · مکی

جستجو در قرآن

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ1

    آنگاه ‌که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،

  2. وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ2

    و آنگاه ‌که ستارگان بی‌فروغ شوند،

  3. وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ3

    و آنگاه ‌که کوه‌ها به حرکت درآید،

  4. وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ4

    و آنگاه ‌که ماده‌شترانِ باردار رها شوند،

  5. وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ5

    و آنگاه ‌که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،

  6. وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ6

    و آنگاه ‌که دریا‌ها [جوشان و] برافروخته شود،

  7. وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ7

    و آنگاه ‌که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،

  8. وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ8

    و آنگاه ‌که از دختر زنده‌به‌گورشده پرسیده شود

  9. بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ9

    [که] به کدامین گناه کشته شده است،

  10. وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ10

    و آنگاه ‌که نامه‌های [اعمال] گشوده شود،

  11. وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ11

    و آنگاه ‌که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

  12. وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ12

    و آنگاه ‌که دوزخ، افروخته [و شعله‌ور] گردد،

  13. وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ13

    و آنگاه ‌که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.

  14. عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ14

    [در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.

  15. فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ15

    سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمی‌گردند،

  16. ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ16

    [شتابان] حرکت می‌کنند [و از نظر] پنهان می‌شوند؛

  17. وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ17

    و سوگند به شب، هنگامی ‌که [از تاریکی‌اش کاسته شود و] پشت کند؛

  18. وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ18

    و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛

  19. إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ19

    بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [= جبرئیل] است.

  20. ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ20

    [همان فرشته‌ای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحب‌عرش، مقام والایی دارد؛

  21. مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ21

    [در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان می‌برند و امین [وحی] است.

  22. وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ22

    [ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛

  23. وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ23

    و بی‌تردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.

  24. وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ24

    و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی می‌گردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمی‌گیرد].

  25. وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ25

    و این [قرآن] گفتۀ شیطان رانده‌شده نیست.

  26. فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ26

    پس به کجا می‌روید؟

  27. إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ27

    این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

  28. لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ28

    برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.

  29. وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ29

    و شما [چیزی را] نمی‌خواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.

ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3

متن عربی: Tanzil Project — Quran text (Uthmani) · v1.1

۸۱:۱