۹۱. الشمس
۱۵ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا1
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
- وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا2
و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] در‌آید،
- وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا3
و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،
- وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا4
و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،
- وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا5
و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،
- وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا6
و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،
- وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا7
و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،
- فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا8
سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.
- قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا9
بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.
- وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا10
و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.
- كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ11
[قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،
- إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا12
آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.
- فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا13
پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».
- فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا14
[ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سر‌شان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد
- وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا15
و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۹۱:۱