رفتن به محتوای اصلی
نَحفَظNahfaz

۷۸. النبإ

۴۰ آیت · مکی

جستجو در قرآن

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ1

    [کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

  2. عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ2

    از خبری بزرگ.

  3. ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ3

    همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

  4. كَلَّا سَيَعْلَمُونَ4

    چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

  5. ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ5

    باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

  6. أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا6

    آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

  7. وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا7

    و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

  8. وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا8

    و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

  9. وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا9

    و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

  10. وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا10

    و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

  11. وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا11

    و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

  12. وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا12

    و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

  13. وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا13

    و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

  14. وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا14

    و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‌‌فرستادیم

  15. لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا15

    تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

  16. وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا16

    و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

  17. إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا17

    بی‌گمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

  18. يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا18

    روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

  19. وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا19

    و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

  20. وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا20

    و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

  21. إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا21

    و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

  22. لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا22

    [و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

  23. لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا23

    مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

  24. لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا24

    در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

  25. إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا25

    جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

  26. جَزَآءً وِفَاقًا26

    [این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

  27. إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا27

    همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

  28. وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا28

    و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

  29. وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا29

    و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

  30. فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا30

    پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

  31. إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا31

    بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

  32. حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا32

    باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

  33. وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا33

    و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

  34. وَكَأْسًا دِهَاقًا34

    و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

  35. لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا35

    در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

  36. جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا36

    [این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

  37. رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا37

    [همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

  38. يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا38

    روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

  39. ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا39

    آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

  40. إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا40

    به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!

ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3

متن عربی: Tanzil Project — Quran text (Uthmani) · v1.1

۷۸:۱