۷۰. المعارج
۴۴ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ1
درخواست‌کننده‌ای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،
- لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ2
[این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.
- مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ3
از سوی الله [به وقوع می‌پیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.
- تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ4
فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج می‌کنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.
- فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا5
پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.
- إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا6
بی‌گمان، آنها آن [روز] را دور می‌بینند
- وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا7
و ما آن را نزدیک می‌بینیم.
- يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ8
[همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،
- وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ9
و کوه‌ها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.
- وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا10
و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمی‌پرسد.
- يُبَصَّرُونَهُمْۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ11
[در حالی که] آنان به یکدیگر نشان داده می‌شوند، گناهکار [دوست دارد و] آرزو می‌کند که فرزندان خود را در ازای [رهایی] از عذاب آن روز بدهد،
- وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ12
و [همچنین] زنش و برادرش را
- وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ13
و قبیله‌اش را که [همیشه] به او جا و پناه می‌داد.
- وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ14
و [همچنین] همۀ کسانی را که روی زمین هستند [فدا کند] تا نجات یابد.
- كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ15
[اما] هرگز چنین نیست [که برایش راه نجاتی باشد]! بی‌گمان، آن شعله‌های [آتشِ] سوزان است
- نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ16
[که] پوست از سر برمی‌کَند.
- تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ17
کسانی را که [به فرمان الله] پشت کردند و [از حق] روی گرداندند، [به سوی خود] فرامی‌خوانَد.
- وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ18
و [نیز کسانی را که] اموال را جمع‌آوری و ذخیره کردند [و حق آن را نپرداختند].
- إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا19
یقیناً انسان، کم‌طاقت [و حریص] آفریده شده است.
- إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا20
هر گاه بدی [و مصیبتی] به او رسد، بی‌تابی می‌کند،
- وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا21
و هر گاه خوبی به او رسد، بازدارنده [و بخیل] می‌گردد.
- إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ22
مگر نمازگزاران؛
- ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ23
همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه پایداری می‌کنند.
- وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ24
و کسانی که در اموالشان، حق [معیّن و] معلومی است
- لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ25
برای مستمند و محروم؛
- وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ26
و [همان] کسانی که روز جزا را تصدیق می‌کنند؛
- وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ27
و کسانی که از عذاب پروردگارشان می‌ترسند.
- إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ28
[چرا که] بی‌گمان، از عذاب پروردگارشان نمی‌توان ایمن بود.
- وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ29
و کسانی که شرمگاه‌هایشان را نگه می‌دارند؛
- إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ30
مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند، که [در این صورت،] سرزنشی بر آنها نیست.
- فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ31
اما هر کس فراتر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.
- وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ32
و کسانی که امانت‌ها و پیمان‌هایشان را رعایت می‌کنند،
- وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ33
و کسانی که به شهادت‌های خود متعهدند،
- وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ34
و کسانی که بر نمازشان پایداری می‌کنند.
- أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ35
اینان در باغ‌های [بهشت] گرامی داشته می‌شوند.
- فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ36
پس [ای پیامبر،] کافران را چه شده که به سوی تو می‌شتابند؟
- عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ37
[و] از راست و چپ، گروه‌گروه [بر مخالفت تو جمع می‌شوند و بر تو هجوم می‌آورند؟]
- أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ38
آیا هر کدام از آنها [با آن اعمال ناپسندش] طمع دارد که در بهشت پرنعمت [الهی] درآورده شود؟
- كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ39
هرگز چنین نیست! بی‌گمان، ما آنها را از آنچه [خود] می‌دانند آفریده‌ایم.
- فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ40
به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که قطعاً ما تواناییم
- عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ41
بر اینکه [کسان دیگری] بهتر از اینان را جایگزین کنیم؛ و ما [برای انجام این کار،] درمانده و ناتوان نیستیم.
- فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ42
پس [ای پیامبر،] آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند، تا به روزی برسند که به آنان وعده داده شده است.
- يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ43
[همان] روزی که شتابان از قبرها خارج می‌شوند؛ گویی به سوی بت‌ها [و معبودانشان] می‌دوند.
- خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ44
[در حالی که] چشم‌هایشان [از شرم و وحشت] به زیر افتاده و ذلت [و خواری،] آنان را پوشانده است. این همان روزی است که به آنان وعده داده می‌شد.
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۷۰:۱