۱۱۱. المسد

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ١1

   بریده باد هر دو دست اَبولَهَب و هلاک باد خودش!

   شنیدن از آیت ۱
2. مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ٢2

   مال و ثروتش و آنچه به دست آورده بود، او را بی‌نیاز نساخت [و برایش سودی نبخشید].

   شنیدن از آیت ۲
3. سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ٣3

   به زودی به آتش شعله‌ور درخواهد آمد؛

   شنیدن از آیت ۳
4. وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ٤4

   و همسرش [اُمّ‌جمیل، آن] هیزم‌کش [آتش‌افروز نیز وارد آتش دوزخ می‌شود].

   شنیدن از آیت ۴
5. فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ٥5

   [در حالی که] طنابی از لیفِ درخت خرما بر گردنش است.

   شنیدن از آیت ۵